9 september 2009

2. Perspectief (deel 1)

Terwijl jij toch duidelijk zag dat je kind een auto aan het bouwen was met zijn lego, blijft het op je foto raden wat er gebeurd. Je foto maakt het moeilijk om in de leefwereld van je kind te kruipen. Dit is meestal heel simpel op te lossen:

Terwijl je probeert om jezelf onzichtbaar te maken/de stemming er in te houden/aanmoedigingen roept ga je door je knieĆ«n, net zolang tot je op ooghoogte – of iets daaronder – bent met je kind. Zo doe je mee op zijn niveau, duik je in zijn belevingswereld. De beste manier om ook op een foto te zien waar je kind mee bezig is. Probeer daarbij altijd iets op te pikken van zijn gezichtsuitdrukking. Als je dat samen met de handeling in beeld krijgt, heb je een mooi compleet plaatje.

0 reacties:

Een reactie plaatsen